เขียนเมื่อวันอาทิตย์ที่
29012560(2017)
The Cycle of Life 2
วันที่สอง
17012560
(2017)
จากที่ลางานสองวัน ตอนนี้เพิ่มลางานรวมสามวัน
สรุปคือต้องไปทำงานในวันพฤหัสที่ 19 ไม่เป็นไรครับ เอาภารกิจให้เสร็จลุล่วงดีกว่า
หลังจากที่ได้ใบรับรองวุฒิจากมหาวิทยาลัยกรุงเทพแล้ว และผมได้หาข้อมูลการเดินทางไปกงสุลไทยเพื่อให้กงสุลรับรองการแปลเอกสารใบเปลี่ยนชื่อ
อ่านในอินเตอร์เน็ตบอกไว้ มีรถตู้หน้ามหาวิทยาลัยรามคำแหงไปปากเกร็ด
ภารกิจของผมวันนี้คือตื่น 05:30 เพราะโดนในเน็ตบอกเรื่องคิวการนัดหมายควรไปแต่เช้าเพื่อรับบัตรคิว
ผมออกจากที่พักยังไม่ทันจะหกโมงดีด้วยซ้ำ เดินไปยังหน้าม.ราม เห็นรถตู้จอดอยู่หลายคัน ผมพยายามอ่านป้ายรถตู้แต่ละคันไปไหนบ้าง
ไม่เห็นมีป้ายปากเกร็ด ผมจึงตัดสินใจสอบถามพนักงานรถตู้ ได้คำตอบคือรถตู้ไปปากเกร็ดอยู่ตรงข้ามม.ราม อ่าาาาาาสรุปผมต้องเดินข้ามสะพานลอยไปยังฝั่งตรงข้าม
มาถึงฝั่งตรงข้ามเห็นรถตู้มาหลายคันแต่ไม่เห็นมีคันไหนติดป้ายไปปากเกร็ดสักคัน
ยืนรอนานมาก ตอนนี้หกโมงกว่าแล้ว ผมระลึกชาติได้ ในเน็ตบอกไว้ มีรถตู้ตรงใกล้โรงเรียนเทพลีลา
ผมตัดสินใจเดินไปแถวโรงเรียนเทพลีลาเพื่อสอบถามคนแถวนั้นมีรถตู้ไปยังจุดหมายที่ผมต้องการหรือไม่
พบพี่เทศบาลกวาดถนนผมถามพี่เขา น่าจะรู้ดีเพราะอยู่แถวนี้ มีค่ะน้อง ผมยืนยันว่ารอนานมากแล้วเกือบชั่วโมงไม่เห็นมีรถตู้ปากเกร็ดสักคัน
พี่ยืนยันเช่นกัน รอนาน…รถตู้ไปปากเกร็ดรอนานค่ะ น้องรอตรงป้ายรถเมล์เดี๋ยวรถตู้จอดรอเอง
ได้ฟังคำตอบจากผู้เชี่ยวชาญ ผมต้องเชื่อสิ ผมพึ่งมาอยู่แถวนี้ต้องเชื่อคนที่อยู่มานานกว่าผม
ผมเดินย้อนกลับมายังป้ายรถเมลที่เดิม รอจนเจ็ดโมงแล้ว
รถตู้ที่ว่ายังไม่เห็นมาสักคัน ผมเริ่มลนเพราะในเน็ตบอกควรมาเอาคิวแต่เช้า ผมระลึกชาติการทำงานของราชการสมัยก่อน
ทุกคนบ่นเหมือนไปโรงพยาบาลรัฐ คือต้องไปแต่เช้าเพื่อเอาคิวก่อนจะได้เสร็จ บางคนแก้ปัญหาจองคิวด้วยการถอดรองเท้าจองคิว
โอ้….แม่เจ้า
ช่วงนี้ผมเริ่มเปิดเน็ตอีกครั้ง ผมถามเส้นทางการเดินรถจากรามคำแหงไปแถวแจ้งวัฒนะควรไปเส้นไหน
คือผมกะจะนั่งรถเมล์ไปแถวเส้นทางระแวกนั้นเพื่อจะประหยัดค่าแท็กซี่ ผมถามคนรอรถเมล์แถวนั้น
แนะนำผมอีกที มีรถตู้ไปแถวแจ้งวัฒนะที่เดอะมอลบางกะปิ ผมอยากขึ้นแท็กซี่มากกว่า อยากประหยัดค่ารถ
ถามคนแถวนั้นจะไปแจ้งวัฒนะ รู้ไหมครับ มันผ่านเส้นไหน เปิดเน็ตไม่ทราบคำตอบเหมือนคนระแวกนั้นไม่รู้เช่นกัน
เอ๋….ทำไมซวยแบบนี้
ตัดสินใจขึ้นแท็กซี่ไปเดอะมอลบางกะปิดีกว่า เฮออออกูตื่นแต่เช้าเพื่อ? รู้สึกเสียเวลาว่ะ ไหนว่ะรถตู้ไปปากเกร็ดผ่านแจ้งวัฒนะ
กูรอเป็นชั่วโมงกว่าแล้วตอนนี้ ผมโบกรถแท็กซี่ไปเดอะมอลบางกะปิ จ่ายค่ารถแพงไม่ผิดหวังครับ
ถ้าผมจ่ายเงินแพงแล้วได้รับความสะดวกหรือบริการที่ดี ผมยอมจ่าย
ถึงเดอะมอลบางกะปิแล้วใช้เวลาไม่นานหรอก จ่ายค่ารถประมาณ 50 บาทมั้ง ผมถามคนแถวนั้นอีกหากอยากไปปากเกร็ดขึ้นรถตู้ที่ไหน
ได้คำแนะนำตรงป้ายรถเมล์เลยแมคโคร่ โอเช…ซิการ์แลค มาถึงป้ายรถเมล์ รอสักพักไม่เห็นรถตู้มาเลย
ตอนนี้ผมใจร้อนขึ้น เสียเวลามาชั่วโมงกว่าแล้ว คุณจะใจเย็นอีกเหรอ แถมโดนในเน็ตบ่นเรื่องคิว
ตอนนี้ผมสายแล้ว เรื่องคิวช่างมันอาจจะรอนานหน่อยก็ได้
ผมนั่งรอรถตู้นานสักพัก ไม่ไว้แล้วว่ะ จะให้กูรอถึงชาติหน้าไม่ได้
คนที่ป้ายรถเมล์อาจมองผมใจร้อนนั่งได้ไม่นานเท่าไรก็รีบจัง คือคุณไม่เห็นภาพแรกที่ผมรอหน้ารามเป็นชั่วโมงแล้ว
ตอนนี้ผมขี้เกียจรอสุดๆ ผมโบกแท็กซี่ทันที ไม่มีอารมณ์จะมาเรียกอูเบอร์หรือเกรบอะไรทั้งนั้น
โปรโมชั่นส่วนลดไม่อยากได้ ผมอยากไปให้ถึงเร็วที่สุด
ผมโบกแท็กซี่ปุ๊บขึ้นปั๊บ สิ่งที่ผมถามพี่แท็กซี่คือพี่จะไปเส้นไหน
ที่ผมถามแค่อยากรู้ว่าต่อไปผมสามารถนั่งรถเมล์ไปแถวไหนได้บ้าง ผมนั่งเรื่อยเปื้อยพี่แท็กซี่ก็ชวนคุย
ผมคุยปกติ คุยเรื่องนู่นเรื่องนี้ คุยครูแพะครูแกะ ให้ผมวิจารณ์ โอ้….แม่เจ้า ตอนนี้เวลาปาเข้าไปแปดโมงกว่าแล้ว
แท็กซี่บอกผมมาไกลแล้ว ข้างหน้าจะถึงกงสุลแล้ว กงสุลอยู่ก่อนปากเกร็ด ถ้าไปปากเกร็ดระยะทางจะไกลกว่านี้
แกบอกผมอีกกิโลกว่าๆถึงกงสุลแล้ว
แค่กิโลกว่าถึงกงสุล ทำไมผมซวยแบบนี้ว่ะ รถติดชิบ
ไม่ใช่ชิบคอมพิวเตอร์นะครับ แต่ฉิบหาย ติดมากกกกกกกกกกกกกกกสุดจะบรรยาย เอาไงดีหว่า คือผมไม่อยากไปสายเพราะไม่รู้ข้อมูลอะไรเลย
ผมจึงตัดสินใจโบกรถมอเตอร์ไซด์ ผู้ซึ่งวิ่งบนฟุตบาทกำลังหาลูกค้า สิ่งที่ได้รับคำตอบคือ 150 บาท เอ๋..พี่แท็กซี่บอกกิโลกว่ากับราคาร้อยห้าสิบบาท
ผมไม่ใช่มะพร้าวนะจะได้ขูดรีดขูดเนื้อ มองราคาหน้ามิเตอร์เกือบ 200 บาทแล้วค่ารถมอเตอร์ไซด์
150 บท คิดสะระตะมูลค่าการเดินทางเกือบ
400 บาท ถ้ารวมค่าแท็กซี่จากรามไปเดอะมอลบางกะปิด้วย
ด้วยความที่เป็นหมูง่าย กิโลกว่าร้อยห้าสิบบาท อาตมาไม่ยอมให้ผู้ชายฟันแน่
ผมถามมอไซด์แถวนั้นอีกสัก 3-4 คน โอ๋….บางคนบวกเพิ่มเป็น 200 บา เฮพวกมึงใช้ทรษฏิสมคบคิดกันอยู่หรือเปล่าว่ะ
แต่รถมันติดมากไม่ขยับไปไหนเลย แค่ระยะร้อยเมตรใช้เวลาหลายนาที ถ้าขี้เหนียวเลยเก้าโมงแน่
ผมตัดใจขึ้นมอไซด์ 150 บาทก็ได้ฟ่ะ
ผมนั่งมอไซด์ มันไม่ใช่ทรษฏีสมคบคิดหรอก พี่แท็กซี่กะเส้นทางผิด
มันใช้เวลานานพอควร พี่แท็กซี่อาจไม่ชำนาญเส้นทางนี้ ทำให้ผมตกใจเล่น กิโลกว่า/ร้อยห้าสิบบาท กะด้วยสายตาแล้วมันหลายกิโล
แถมฝ่ารถติดอีก สำหรับราคาร้อยห้าสิบาทต่อความสะดวกในชั่วโมงรถติดยิ่งกว่าตังเม ผมยอมจ่าย
ในที่สุดมาถึงกงสุล
ผมเดินเข้าไปเจอพี่รปภ. ถามพี่รปภ.ว่ามาทำธุระนี้ต้องไปทางไหน พี่แนะนำไปทางนี้ชั้นบนเพื่อรับใบคิวและยื่นเอกสาร
มองนาฬิกาเกือบเก้าโมง ผมเดินผ่านซุ้มรับแปลเอกสาร ถามเขาว่าจะมาแปลจ่ายเท่าไร คำตอบคือแปลใบเปลี่ยนชื่อ 200 บาท จากประสบการร์ทำงานที่แบงค์
ผมเอาใบคิวเพื่อจองคิวแล้วลงมายื่นเอกสารให้แปลดีไหม พอดีน้องที่คุยด้วยติดอะไรสักอย่าง
ผมจึงหันไปถามช่องข้างๆ ซึ่งแนะนำผม การรับใบคิวปิด 09:00 โมงค่ะ ผมมองนาฬิการ ตายห่าจะเก้าโมงแล้ว ผมลนรีบเดินขึ้นไปชั้นสองเอาใบคิวก่อนดีกว่า
จากประสบการณ์ที่ทำงานด้านใบคิว
เมื่อถึงต้องรอต่อแถวเพื่อติดต่อเจ้าหน้าที่ด้านเอกสาร ไม่เห็นมีเครื่องกดใบคิวเหมือนที่อื่นเลย ผมรอต่อแถวได้สักพัก
สอบถามเจ้าหน้าที่เรื่องธุระที่มาทำ
เจ้าหน้าที่บอก นำใบกรอกเอกสารและกรอกรายละเอียดก่อน
ส่วนเรื่องบัตรคิวจะแจกพร้อมหลังจากที่รับเอกสารเรียบร้อยแล้ว ผมถามเจ้าหน้าที่ว่า
เอกสารผมยังไม่แปลจะทันเก้าโมงไหม
เจ้าหน้าที่ตอบ คิวทางด่วน(รับเอกสารภายในวันเดียว) หมด 09:30 นาฬิกาค่ะ ตอนนี้พึ่งจะเก้าโมงเอง เอาเอกสารไปแปลก่อนแล้วค่อยมาเอาใบคิวก็ได้
ผมตัดสินใจเดินลงไปทางซุ้มแปลเอกสารยื่นเอกสารใบเปลี่ยนชื่อให้เจ้าหน้าที่แปล
ให้ค่าแปล
200 บาท
ผมหันไปอีกทางเห็นผู้หญิงคนเดินยังอยู่ ผมจึงเดินไปหาเธอแล้วเรียกเธอบอกว่า คิวทางด่วนหมดเวลา 09:30 น. ไม่ใช่ 09:00 น. ที่เธอบอก เหตุผลที่ผมต้องบอกเธอเพราะ
ผมอยากให้เธอบอกข้อมูลคนอื่นให้ตรง ลูกค้าจะได้ไม่ต้องสบสันหรือลนลานกลัวจะไม่ทันและไม่ใช่ผมไม่กะเวลา
พวกคุณต้องเข้าใจนะ คนไม่เคยมา ไม่เคยรู้จักเส้นทาง ไม่รู้จักสภาพจราจร มันกะเวลาไม่ถูกหรอก
ไม่ใช่ลูกค้าชอบมาช่วงเวลาเส้นตาย ไม่รู้จักเผื่อเวลา
ผมกรอกเอกสารเสร็จ ต่อแถวและยื่นเอกสาร เจ้าหน้าที่ตรวจเอกสารส่งใบคิวให้ผม ผมรอคิวอีกด้านเพื่อส่งเอกสารให้เจ้าหน้าที่รับรองการแปลใบเปลี่ยนชื่อผม สรุปค่าดำเนินการเรื่องเอกสาร 200 บาท แต่ผมเอาแบบภายในวันเดียว ฉะนั้นจ่าย 400 บาท เฮอออออกระเป๋าโล่งขึ้นสบายใจ เห็นป้ายติดไว้ที่กำแพง
เอกสารด่วนรับหลัง 14:30 น.
ตอนนี้ผมทำอะไรม่ายยด้ายยยย ได้แต่รอ
รอ รอ รอ รอด้วยการนั่งทางข้าว ดื่มกาแฟดีกว่า
เมื่อถึงเวลา 14:20 น. ผมเดินขึ้นไปชั้นเดิมเพื่อรับเอกสารเวลาประมาณสัก 14:25 เห็นเจ้าหน้าที่เริ่มเรียกชื่อดังต่อไปนี้มารับเอกสารคืน
ผมได้ยินชื่อผม ผมลุกขึ้นต่อแถวรับเอกสารคืน สิ่งที่ได้มาคือด้านหลังใบสำเนาใบแปลใบเปลี่ยนชื่อมีแสตมป์ของกงสุลติดอยู่
แถมมีประโยคหนึ่งจี๊ดใจผม
ทางกงสุลจะไม่รับรองการแปลที่ผิดพลาด
ผมอ่านแล้วได้แต่หัวเราะ
จ่ายค่าแปล
200 บาท(จากซุ้มด้านในสถานกงสุล) จ่ายค่าทางด่วนรวม 400 บาท เพื่อให้พวกคุณพิมพ์คำว่าไม่รับผิดชอบการแปลที่ผิดพลาด
ไม่เป็นไรครับ ผมชินแล้ว ผมเดินออกมาข้ามสะพานลอย ระลึกชาติได้เมื่อ 10 ปีก่อน ผมโดนธ.ไทยพาณิชย์ฟ้องข้อหาหมิ่นประมาณด้วยการโฆษณาทางอินเตอร์เน็ต
ผมต้องมาพิมพ์รอยนิ้วมืองี่เง่าตรงตึกแถวนี้้
อยากขึ้นศาลเพื่อต่อสู้ข้อกล่าวหาจะตาย ผมบอกตำรวจจะฟ้องกลับธ.ไทยพาณิชย์เหมือนกัน เพราะในอินเตอร์เน็ต
ธ.ไทยพาณิชย์โพสกลับผมว่า ผมไม่เกี่ยวข้องหรือเป็นพนักงานธ.ไทยพาณิชย์ด้วยซ้ำ เหมือนผมเป็นพวกโรคจิตที่ไม่มีอะไรทำ
มานั่งด่าชาวบ้านแบบไร้เหตุผล
ผมแสดงใบคาร์บอน(สลิปเงินเเดือน)ให้ตำรวจเห็น และแคปเจอร์หน้าจอที่ธ.ไทยพาณิชย์ว่าผมไม่เกี่ยวข้อง ผมฟ้องกลับด้วยข้อหาหมิ่นประมาณเช่นกัน
ผมบอกว่าธ.ไทยพาณิชย์บอกผมไม่เกี่ยวข้อง แสดงว่าผมเป็นคนโกหกดูไม่น่าเชื่อถือ
ผมจะฟ้องกลับ รู้ไหมตำรวจแสนดีตอบว่าไง
“ไม่เกี่ยวข้องหมายถึงปัจจุบันไม่เกี่ยวข้องแล้ว”
อ๋อเหรอ
สตอเบอร์รี่ขั้นเทพ ขอบคุณคุณทนาย คุณทำให้ผมรู้คุณอยู่ฝ่ายไหน ผมลุกเดินกลับบ้านไม่มองตำรวจเหี้ยหรือกล่าวยกมือไหว้ลาอะไรเลย
ไม่จำเป็นต้องมีมารยาทกับพวกเหี้ย
ผมระลึกชาติจากความฝันเสร็จ
ก้มมองตรงสะพานลอย จำได้นื้หน่า สะพานลอยตรงนี้เคยมีสายไฟพาดผ่านตรงบริเวณนี้
สงสัยเอาบอกแล้วมั้ง หรือผมจำสะพานลอยผิดที่ สังเกตุไม่น่าจะจำผิดเห็นร่องปูนเป็นทางยาวเหมือนกัน
แต่ผมไม่สนใจหรอก ประเทศนี้จะน้ำท่วม ขอทานเยอะ ป่าไม้หมด รถติดหรือใครจะตายห่าช่างมัน
ผมคิดว่าผมอยู่ของผมเงียบๆดีกว่า ขนาดกูอยู่ของกูเฉยๆยังวุ่นวายขนาดนี้เลย
นั่งรอรถสักพัก
มีรถตู้ผ่านมาพอดีติดป้ายเดอะมอลบางกะปิ อ่า…..คนเราคงไม่ซวยไปตลอดหรอก อย่างน้อยมีความโชคดีปิดรายการ นั่งรอรถแป๊บเดียวเอง….
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น