วันอาทิตย์ที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

The Cycle of LIfe 4

เขียนเมื่อวันจันทร์ ที่ 30/01/2560(2017)

The Cycle of LIfe 4


วันที่ห้า 20/01/25     

         เราจะไม่เคยรู้สึกตื่นตัวกับความเคยชิน แน่นอนผมเป็นคนหนึ่งที่รู้สึกอย่างนั้นเหมือนกัน วันนี้ผมตื่นสายเกือบ 07:00 . นั่งรถเมล์สายประจำปอ.168 เพื่อไปยังสถานฑูตมาเลเซีย ผมนั่งสบายๆ รถเมล์สายนี้แม้คนจะเยอะในช่วงเช้า แต่ผู้โดยสารหายห่วงเนื่องจากมีรถมาประจำถี่เหมือนกัน

         ทุกอย่างเหมือนเดิม นั่งรถเมล์ใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมง ลงป้ายอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ต่อรถเมล์ไปยังสถานฑูต คร่าวนี้ไม่เหมือนกับครั้งแรกที่ต้องคอยนั่งดูนอกหน้าต่าง ผมกะได้สบายๆ เลยสถานฑูตเยอรมันปุ๊ป เราเตรียมลงป้ายที่อยู่เลยสถานฑูตออสเตรเลีย เพราะสถานฑูตมาเลเซียอยู่ติดกัน

เพื่อไม่ให้เสียเวลา ผมเดินเข้าด้านในเจอพี่คนเดิมที่คอยขอบัตรประชาชน ขอสมุดพาสปอร์ต ผมทักทายกล่าวสวัสดี บอกจุดประสงค์ ผมยื่นเอกสารหลักฐานใบแปลใบรับรองวุฒิการศึกษา ภาวนาขออย่ามีปัญหาเลย กูเบื่อล่ะ

เจ้าหน้าที่รับเอกสาร ผมเดินมานั่งใช้เวลาไม่เกิน 3 นาที เจ้าหน้าที่เรียกพร้อมกล่าวว่า ครั้งที่แล้ว เห็นมาแล้วเสียเวลา หัวหน้ารีบเซ็นให้พอดีหัวหน้าอยู่ค่ะ

โอ้….แม่เจ้า ไม่เล่นตัวเหมือนกระเป๋าราคาแพงที่ต้องรอเป็นปี ไม่เล่นตัวเหมือนมหาวิทยาลัยบางแห่ง หรือราชการบางประเทศหรือครับ ที่อยากให้สินค้าสิ่งของดูมีค่ามีราคา สร้างมูลค่าเพิ่มสินค้าด้วยการได้อะไรยาก มันทำให้ดูมีคุณค่า ผมประทับใจจัง
ขอบคุณสถานฑูตมาเลเซียที่เห็นคุณค่ากาลเวลาเหนือสิ่งใด เพราะผมเสียเวลามาห้าวันแล้ว

ผมรับเอกสาร ขึ้นรถเมล์กลับไปที่อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ระแวกนี้มีโรงเรียน มหาวิทยาลัยตั้งอยู่ สิ่งที่ผมหาคือร้านสแกนเอกสาร เมื่อเอกสารผมครบแล้ว ผมควรรีบส่งให้เร็วที่สุด หากฝั่งตรงข้ามติดขัดหรืออยากเพิ่มเติมอะไร ผมจะได้แก้ไขทัน ผมเจอมันและสแกนส่งไปยังฝั่ง hr ประเทศมาเลเซียทันที ผมนั่งรอนั่งเล่นเน็ตสักชั่วขณะ ฝั่งโน่นบอกเปิดเอกสารไม่ได้

อันนี้ผมเรื่องมากเองครับ ผมไม่ชอบส่งอีเมลเพราะเอกสารชอบกระจัดกระจาย อีกอย่างการส่งอีเมลบางครั้งหาก file มีขนาดใหญ่เราส่งไม่ได้ หรือต้องส่งทีล่ะ file เป็นชิ้นๆ นั้นทำให้ผู้รับอีกฝั่งงงและอาจทำเอกสารตกหล่น ผมชอบใช้วิธีอ้อมๆคือ

ผมอัพโหลดเอกสารไว้ที่เวป could บางยี่ห้อ แล้วสร้างโฟลดเดอร์ขึ้นมา เอาเอกสารทั้งหมดเก็บไว้ที่โฟลเดอร์นั้น แล้วทำการแชร์แบบ view (แบบ view ผู้ที่เข้ามาสามารถดูเอกสารได้และสามารถดาวโหลดไว้ที่เครื่องตัวเองได้) วิธีนี้ไม่ต้องกลัวเรื่องการเปลี่ยนแปลงเอกสาร เพราะคนดาวโหลดไม่สามารถเข้ามาแก้ไขเอกสารแล้วอัพโหลดทับfileเก่าได้ ไม่จำเป็นต้องเป็นนามสกุล .pdf (แต่ถ้าเป็น .pdf ก็จะดีมากขึ้นมาอีกชั้นหนึ่ง คือต่างฝ่ายต่างแก้ไขเอกสารไม่ได้) และที่สำคัญเราไม่ต้องห่วงเรื่องขนาดไฟล์จะใหญ่เกินไหม ส่งให้หลายคนพร้อมกันจะได้ไหม เพราะวิธีนี้ตัดปัญหาขนาดไฟล์ทิ้งไปได้เลย

แต่วิธีนี้ผมเจอปัญหาคือ อีกฝั่งบอก access ไม่ได้ ผมตีความว่าอาจเปิดเอกสารไม่ได้มั้ง ผมจึงให้ user และ password ของผมโดยตรง และลองส่งเอกสารด้วยอีเมลอีกครั้ง ผลปรากฏอีเมล yahoo รองรับเอกสารที่ผมส่งได้ (ผมมีสแกนพาสปอร์ตทุกหน้า ลองคิดดูสิครับ file ขนาดใหญ่ไหม หากต้องส่งเอกสารทั้งหมดให้อีกฝั่ง)

นั่งรอการตอบรับอีกฝั่ง เห็นเวลาเน็ตหมดประมาณหนึ่งชั่วโมงแล้ว อีกฝั่งเงียบ นั้นทำให้ผมตีความว่าเอกสารของผมผ่าน จะให้ผมทำอะไรดีอีกล่ะ นอกจากหาของกินแถวนี้ดีเนอะ


วันนี้จบแล้ว แต่ยังม่ายยยยจบ ต่อ….

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น